راز سخن

بخش ۱ - المقاله السابعه عشر

الا یا غافل افتاده از راه

الا یا غافل افتاده از راه
بخواهی مرد غافل وار ناگاه
به غفلت می‌گذاری زندگانی
دریغا گر چنین غافل بمانی
به بوی زندگی عمری دویدی
ولیک از زندگی بویی ندیدی
به حسرتها چو چشمت راه یابد
نگونساری خویش آنگاه یابد
مثال زندهٔ دنیی بماندی
تو بی معنی همه دعوی بماندی

دیدگاه‌ها (0)

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.