راز سخن

رباعی شمارهٔ ۱۰

گل کز رخ او خجل فرو می‌ماند

گل کز رخ او خجل فرو می‌ماند
چیزیش بدان غالیه‌بو می‌ماند
ماه شب چهارده چو بر می‌آید
او نیست ولی نیک بدو می‌ماند

دیدگاه‌ها (0)

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.