بخش ۳۸۵ - مجمع‌البحرین

بود آن مجمع البحرین مابین

دو عالم را و هست آن قاب قوسین

شد آن بحر و جوب و بحر امکان

وز این دو جمع آمد جسم با جان

خود آن گر عارفی صاحب شهودست

مقام حضرت جمع وجود است

بحیث اجتماع کل اسما

حقیقت‌های کونی و اندر آنها

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع