بخش ۳۷۰ - اللطیفه الانسانیه

لطیف کو بانسانست معروف

بنفس ناطقه گردید موصوف

بقلب است او مسمی در تعقل

حقیقت باشد از روح او تنزل

دو وجه او را بنفس رو و روح باشد

دهم تفصیل تا مشروح باشد

از آنوجهی که بر روح است منسوب

بصدرش اهل دل دارند محسوب

و زان وجهی که بر نفس است اقرب

فؤادش گر تو خوانی باشد انسب

بدین دستور می‌باشد لطائف

بدینسان بر مراتب باش واقف

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع