بخش ۱۷۴ - صوامع‌الذکر

صوامع کان بذکر آمد معاین

بود در معنی احوال و مواطن

در آن ذاکر مصون از هر تفرق

بمذکور است همش با تحقق

بود یعنی همومش هم واحد

نه جز مذکور در جمعش مشاهد

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع