راز سخن

شمارهٔ ۳۹۳

به پرگار از توکل شد چنان برگ و نوای من

به پرگار از توکل شد چنان برگ و نوای من
که از خود آب چون دندان برآرد آسیای من

دیدگاه‌ها (0)

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.