تاراج

تنها یک کلمه نیست

جایی‌ست در حوالی قلب‌ها

وقتی شبیخونِ شب

خاطره‌ها را یکی‌یکی سلاخی می‌کند.

تاراج،

تویی

وقتی که بدون یاد من

هر شب به خواب می‌روی

و هر صبح

پرواز می‌کنی تا قله‌های دور؛

و من با زخم‌های شبانه‌روزم

آویخته می‌شوم از قلاب لوستر

...

تاب می‌خورم

تاب...

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع