شعر شمارۀ ۵۳

آینده

می‌رقصد با پاهای مرگ

حرف‌های کهنه روزبه‌روز بزرگ‌تر...

چیزی لابه‌لای هیجان‌ها سبک می‌شود

و دستپاچگی‌مان

معنی می‌دهد کویر

ـ اجازه دارم بزرگ شوم آیا؟

ـ اجازه دارم نفس بکشم آیا؟

ـ ...

آینده

چشم ستاره‌ای می‌شود

که می‌خورد به زمین

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع