بخش ۷ - الفرقة الثانیة

در راه اعتزال هرزه سرای

هست مخلوق حق کلام خدای

ذات حق بی سخن بود اکنون

نیست لایق به حضرت بیچون

علم حق چون بدین کلام عظیم

بود پیوسته او علیم و قدیم

کی شناسد وجود قرآن را

تا نداند حقیقت آن را

متکلم بود بدان دایم

وان معانی بدو بود قایم

زین سبب گفت شیخ ما که کلام

با سخن گوست بر سبیل دوام

گر به وحدت سرای عین رسی

وارهی از فضول و بوالهوسی

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع