بخش ۹ - المنشأ

قول تشبیه اولاً ز یهود

خاست، پس رافضی بر آن افزود

کفر و ظلمت مگر بشد پیدا

در میان یهودی و ترسا

کین خدا را چو خلق میخواند

وان دگر خلق را خدا داند

رافضی ربط دین ما بگسیخت

با یهود و تناسخی آمیخت

پس کرامی پدید شد زین راه

اندر ایام ابن عبداللّه

گشت مشهور اندر آن ایام

شبهههای محمد بن کرام

شید و سالوسها نمود که تا

کرد مشهور وجههای خطا

ذات گوید محل اعراض است

جمله افعال بهر اغراض است

شبهۀ حشوی است شبهۀ او

روزاول طلب جواب نکو

بلک از آنجا که راه بیهوشی است

ابلهان را جواب خاموشی است

رهروانی که قدر دین دانند

«ربنا لاتزغ» بسی خوانند

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع