شمارهٔ ۱۶

ای روی تو مهر و کَون ذرات

ذات تو برون ز نفی و اثبات

ذرّات کجا رسند در مهر

ذرات کجا و مهر هیهات

اسماء و صفات کَون هر یک

در ذات تو اند محو لذّات

نی اسم و نه نعت بود آنجا

نه رسم و نه شکل و وضع همتات

چون خاست ظهور از مظاهر

اسما و صفات را کمالات

موجود شدند بهر این کار

ارضین و عناصر و سماوات

مسطور معین و مبین

شد برورق وجود آیات

از روی نگار و از قوابل

دیدیم عیان بی محادات

یک معنی و صد هزار صورت

یک صورت و صد هزار مرآت

مصباح رخ ترا نگارا

کَونین زجاجه است مشکوات

مهر تو بغربی عیان شد

با آنکه عیان از اوست ذرّات

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع