شمارهٔ ۱۹۲

یک چند نهان سوی دل آرام شدیم

و اکنون به عیان جفت می و جام شدیم

ترسیدن ما همه ز بدنامی ماست

اکنون ز چه ترسیم که بدنام شدیم

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع