شمارهٔ ۷۴

دل را اسیر دام بلا می کنیم ما

کاری که می کنیم بجا می کنیم ما

ما را به کعبه راهبری احتیاج نیست

ابروی یار قبله نما می کنیم ما

امید خود به چرخ سیه کاسه می بریم

چشم طمع به دست گدا می کنیم ما

از کو تهیست دامن ما پاک همچو گل

اندیشه کی ز روز جزا می کنیم ما

ای سیدا به گرد خرامش نمی رسیم

خود را اگر چه باد صبا می کنیم ما

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع