شمارهٔ ۳ - نظام الدین

نظام الدین شه والای میران

ایا ذات تو از رحمت سرشته

هوای مهر تو ایزد تعالی

بدلهای خلایق بر نوشته

ندانم یکتن از کل خلایق

که در دل تخم مهر تو بکشته

ثناگوی ترا بی تو دل از غم

بدو نیمه است چون امرود کشته

بدو در رشته رنجوری و از رخ

ز چرخ دیده ور آن رشته هشته

دم عیسی کناد آن رشته را پشم

وگر آن رشته را ماه برشته

دعای دوستداران تو بر تو

اجابت باد و آمین از فرشته

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع