شمارهٔ ۵۱

ماییم درین گلشن پر بیم و امید

آشفته و تیره روز چون سایه ی بید

از قصه ی عشق، صرفه در خاموشی ست

به ز آنچه بگوییم، چه خواهیم شنید

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع