شمارهٔ ۸۵۳

سرم از داغ سودا، باغ زاغان

دلم درهم چو کار بی دماغان

خورم می از سفالین ساغر خود

به طاق ابروی زرین ایاغان

مپرس از ما که گمنامان عشقیم

چه می جویی سراغ بی سراغان

به وقت انتقام، از مهربانی

کنم با گل، سر دشمن چراغان

نسیم گل سلیم از بخت ناساز

نمی سازد به ما خونین دماغان

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع