شمارهٔ ۲۷

خود پرستی چون ندانی بی خبر

رو ردای خویش را بر خود نگر

جامه را پوشیده ای بهر هوا

کس نمی بیند بتو صافی نظر

پوشش خود را بجز تقوی مکن

با حیا و زیب و زینت خود نگر

گر همی خواهی شوم آسوده حال

رو ردای دور کن باخود مبر

یار گر خواهی لباس مقبلان

رو چو صوفی شو لباس صوف بر

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع