شمارهٔ ۳۴

زاهد نخورد باده که بدنامی اوست

پرهیز ز می کشان نکونامی اوست

با خلق گرفت و گیر از بی خردی است

در دیگ، خروش و جوش از خامی اوست

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع