شمارهٔ ۵۹

ساقی مکن دریغ ز پیر و جوان شراب

فرصت غنیمت است بده رایگان شراب

ای خضر تن پرست چه تن می زنی بس است

آب حیات مجلس روحانیان شراب

در پای گل پیاله کشان بس گریستند

جاری است همچو آب در این بوستان شراب

تنگ است بسکه چشم جهان و جهانیان

ای دل نمی رسد به تو یک سرمه دان شراب

گر می نمی دهید برای خدا مرا

باری بیاورید پی امتحان شراب

با مفلسان رند، وفادار نیست دهر

بارد بجای آب گر از آسمان شراب

از عشق و عاشقی به سعیدا چه گفتن است

کس می برد برای مغان ارمغان شراب؟

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع