۴۱۵- مولانا وفایی سمنانی

از وزیر زاده های سمنان است بسیار لاابالی واقع شده تعلیق را بمزه مینویسد و از سیاق وقوقی تمام دارد طبعش در شعر بانگیزست این سه مطلع از اوست :

شمع و من هر یک بکنجی از ملال خویشتن

من بحال خویش گریم او بحال خویشتن

مده کام از لبت لعلت رقیب سست پیمان را

چه داند مرده افسرده ای قدر اب حیوان را

داغ غمت که بر دل اندوهگین ماست

در بوستان عشق گل آتشین ماست

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع