صحیفهٔ پنجم در ذکر شعرا

۳۲۸- شیخ رباعی

مشهدی است و مرد فقیر و گوشه نشین است و از اقسام شعر برباعی میل دارد و بدین واسطه او را شیخ رباعی میگویند .

این دو رباعی از نتایج طبع اوست :

بر طرف رخت دو زلف عنبر آمیزاز روی لطافت آتش حسن تو را

افتاده چو کاکل پریشان توایمگفتی که مرا بدردمندان نظریست

هنوز دیدگاهی برای این اثر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع