۳۲۸- شیخ رباعی

مشهدی است و مرد فقیر و گوشه نشین است و از اقسام شعر برباعی میل دارد و بدین واسطه او را شیخ رباعی میگویند .

این دو رباعی از نتایج طبع اوست :

بر طرف رخت دو زلف عنبر آمیز

از روی لطافت آتش حسن تو را

افتاده چو کاکل پریشان توایم

گفتی که مرا بدردمندان نظریست

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع