راز سخن

صحیفهٔ سوم در ذکر وزرا

۱۷۵- امیر فرامرز

از جمله اکابر دیالمه است و در اوایل جوانی چنانکه افتد و دانی بخوردن باده و معاشرت با گلرخان ساده در بهار زندگی اوقات میگذراند، اما پیش از آنکه داعی حق را لبیک گوید از تمامی مناهی توبه نموده تخلص او در اشعار الهی بود . این دو مطلع از جمله اشعار اوست :

از شادی عالم چه گشاید دل ما راجز غم نگشاید دگری مشکل ما را
آرزو دارم از آن لعل گهربار التفاتای خوشا حال کسی کاو دارد از یار التفات

دیدگاه‌ها (0)

هنوز دیدگاهی برای این اثر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.