صحیفهٔ دوم - در ذکر علماء
۱۵۱- مولانا عزالدین جبلی
از طوایف معتبر قزوین است و در اکثر علوم معقول و منقول متین، سلیقه شعرش جبلی و شیوه ی فضلش فطری است. چنانکه از این دو بیت قصیده که در مدح حاکم گیلان گفته مبین میشود .
آنک گاه افاده و تنجیمعقل فعال را قران باشد
آنچه در خاطری خطور کندسر بسر نزد او عیان باشد
گویند ممدوح مذکور اصلاصله نداد . منشأ از او استفسار کردند جواب داد که مولانا مدح خود گفته نه من، بهمه حال این مطلع از اوست :
بسی با خویشتن در خواب او را هم سخن دیدممگر در خواب بینم بار دیگر آنچه من دیدم
طرح رازی چون بمن آن دلستان می افکندنا کسی از دور حرفی در میان می افکند
دیدگاه‌ها (0)
هنوز دیدگاهی برای این اثر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!
برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.
نیاز به حساب کاربری
برای ذخیره آثار در گنجینه شخصی خود، لطفاً وارد حساب شوید.