صحیفهٔ اول : در ذکر سادات رفیع الدرجات
۳۳- شاه طاهر
میگویند که از نسل خواندیانست اول در کاشان متوطن بوده بواسطه بدنامی متوجه هند شده در آنجا بواسطه فضل ترقی تمام کرد چنانکه وکیل نظام شاه پادشاه هند شد اما در آنجا بر خلاف اعتقاد اهل ایران نسبت باو علم مذهب اثنا عشریه برافراخت بلکه پادشاه را نیز از جمله شیعه اهل بیت ساخت و در شهور سنه اثنین و خمسین و تسعمایه متوجه عالم عقبی گردید، در جمیع اصناف شعر میگفته خصوصا قصیده و این مطلع قصیده به تتبع انوری از اوست :
شاهد مهر چو آید بشبستان حمللاله فانوس برافرازد و نرگس مشعل
و این دو بیت مطلع غزل نیز از اوست :
در غم او لذت عیش از دل ناشاد رفتخو، بغم کردیم چندانی که عیش از یاد رفت
بیرون میا که شهره ی ایام میشویما کشته می شویم و تو، بد نام می شوی
دیدگاه‌ها (0)
هنوز دیدگاهی برای این اثر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!
برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.
نیاز به حساب کاربری
برای ذخیره آثار در گنجینه شخصی خود، لطفاً وارد حساب شوید.