راز سخن

کرده پانزدهم

1 راسپی : ای مزدا پرست زرتشتی ! پاها و دست ها و هوش خویش را به نیک کرداری داد و درستی و پرهیز از کارهای زشت کرداری بیداد و نادرستی نگاه دار . برزیگری خوب باید در اینجا ورزیده شود تا نا رسا، رسا شود .

1 راسپی : ای مزدا پرست زرتشتی ! پاها و دست ها و هوش خویش را به نیک کرداری داد و درستی و پرهیز از کارهای زشت کرداری بیداد و نادرستی نگاه دار . برزیگری خوب باید در اینجا ورزیده شود تا نا رسا، رسا شود .
2 بشود که در اینجا برای ستایش اهوره مزدا - تواناترین اششونی که او را می پرستیم - فرمانبرداری باشد ؛ در آغاز همچنان که در انجام . از برخوندن ، باز خواندن ، به یاد سپردن ، در دل گرفتن ، بر شمردن و سرودن «یسنه » ( هفت هات پیروز مند اَشون) را بی هیچ درنگ و لغزشی .
3 سرود های ستایش . . . « بند های 7-6 کرده 9» .......................................................................................« بندهای 3-1 همین کرده » سرو ش پارسا ، رد بزرگوار را می ستاییم . اهوره مزدا را می ستاییم که در اششونی برترین ، که در اَشونی سرآمد است . همهی سروده ای زرتشتی را می ستاییم . همهی کنش های نیک ورزیده را می ستاییم ؛ آنچه را که شده است و آنچه را که خواهد شد .

دیدگاه‌ها (0)

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.