شمارهٔ ۳۲۲

جور با ما می کنی تا می کنی

با که کردی آنچه با ما می کنی

با رقیبان می به مینا می کنی

خون دل در ساغر ما می کنی

می نمایی روی و پنهان می شوی

می بری دل را و حاشا می کنی

وعده ی قتلم به فردا تا به چند

می کن امروز آنچه فردا می کنی

می نشینی چشم بر چشم کسان

چشمه ی چشمم چو دریا می کنی

پیرم اما گر بجوئی در جهان

همچو من کم بنده پیدا می کنی

کس نمی جوید دلی بهر خدا

تا بکی ای دل خدایا می کنی

می گزینی هجر بر وصل ای رفیق

ترک یاران را چه یارا می کنی

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع