روضهٔ دوم در ذکر فضلا و محقّقین حکما
بخش ۸۹ - مجدالدّین طالبه
از مشایخ زمان واز عقلای نکته دان عهد خود بوده. علیقلی خان لکزی این رباعی را به نام وی قلمی نموده. زیاده بر این از حالش اطلاعی به هم نرسید:
باید غم عشق او ترا خو باشدگر دست دهد غمش چه نیکو باشد
مردی کن و در میان جان دار غمشتا در نگری خود غم او او باشد
دیدگاه‌ها (0)
هنوز دیدگاهی برای این اثر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!
برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.
نیاز به حساب کاربری
برای ذخیره آثار در گنجینه شخصی خود، لطفاً وارد حساب شوید.