روضهٔ دوم در ذکر فضلا و محقّقین حکما
بخش ۶۲ - عزیز کاشانی قُدِّسَ سِرُّه
و هُوَ شیخ عزیز الدین محمود. از افاضل حکما و اکامل فضلا جناب شیخ نورالدین عبدالصمد نطنزی او را تربیت نموده و در زمان خود از مشایخ عرفا محسوب بوده. در علوم ظاهریه و باطنیه جامعیت داشته و تصانیف محققانه از خود در روزگار گذاشته. عشقنامه و عقل نامه و ترجمهٔ عوارف و شرح قصیدهٔ تائیه ابن فارض از اوست و هم این اشعار از اوست:
تا تویی در میانه خالی نیستچهرهٔ وحدت از غبار شکی
گر حجاب خودی براندازیعشق و معشوق و عاشق است یکی
دل گفت مرا علم لدنی هوس استتعلیمم کن گرت بدان دسترس است
گفتم که الف گفت دگر گفتم هیچدر خانه اگر کس است یک حرف بس است
٭٭٭
ای عکس رخ تو داده نورِ بصرمتا در رخ تو به نور تو می‌نگرم
گفتی منگر به غیر ما آخر کوغیر تو کسی که آید اندر نظرم
٭٭٭
ای دوست میان ما جدایی تا کیچون من توام این تویی و مایی تاکی
با غیرت تو مجال غیری چو نماندپس در نظر این غیر نمایی تا کی
دیدگاه‌ها (0)
هنوز دیدگاهی برای این اثر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!
برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.
نیاز به حساب کاربری
برای ذخیره آثار در گنجینه شخصی خود، لطفاً وارد حساب شوید.