روضهٔ اول در نگارش احوال مشایخ و عارفین

بخش ۲۲ - ایزدی یزدی

از متأخّرین و از طبقات سالکین در زمان سلطنت اکبر شاه هندی به هندوستان رفته و خدمت جمعی از کاملین رسیده و هم در آنجا فوت شد. این دو رباعی از اوست:

بر نیک وبد جهان پر درد و دریغگه خنده کنم چو برق و گه گریه چو میغ

غیر از لب ساغر و دم صبح مرالبها لب مار گشت و دمها دم تیغ

٭٭٭

ای ساقی بادهٔ محبت جامیوی قاصد غمزهٔ بتان پیغامی

تا کی هدف تیر تغافل باشیمقهری، لطفی، تبسمی، دشنامی

هنوز دیدگاهی برای این اثر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع