دم را دریابیم [۱۴۳-۱۰۸]
رباعی ۱۴۳
عمرت تا کی به خود‌پرستی گذردیا در پیِ نیستی و هستی گذرد
می خور که چُنین عمر که غم در پی اوستآن بِهْ که به خواب یا به مستی گذرد
پایان
دیدگاه‌ها (0)
هنوز دیدگاهی برای این اثر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!
برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.
نیاز به حساب کاربری
برای ذخیره آثار در گنجینه شخصی خود، لطفاً وارد حساب شوید.