راز سخن

شمارهٔ ۱۰۳

هر دم برود ز باده هوش دل من

هر دم برود ز باده هوش دل من
خوناب شود قدح ز جوش دل من
در دیر مغان چون درد دل گویم باز
ناقوس بنالد از خروش دل من

دیدگاه‌ها (0)

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.