راز سخن

شمارهٔ ۸۷

ای مهر رخت مشعله ی دیده ی دل

ای مهر رخت مشعله ی دیده ی دل
آشوب غمت مشغله و توده ی گِل
جان در سر رشته ی تو نتوانم کرد
زیرا که ازین هیچ نگردد حاصل

دیدگاه‌ها (0)

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.