راز سخن

شمارهٔ ۲۶۶

تا غالیه بر برگ سمن بیخته ئی

تا غالیه بر برگ سمن بیخته ئی
پیوند من سوخته بگسیخته ئی
چندانک در اوصاف رخت می نگرم
یا رب که چه بر کار دلم ریخته ئی؟

دیدگاه‌ها (0)

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.