راز سخن

شمارهٔ ۱۵۰

با لعل تو آب آب حیوان ریزد

با لعل تو آب آب حیوان ریزد
از شکّر شیرین تو شورانگیزد
اشکم که روان می شود از چشمه ی چشم
آبیست که از آتش دل می ریزد

دیدگاه‌ها (0)

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.