بخش ۶
پیر طریقت گوید: آه از قسمتی که پیش ازمن رفته،فغان از گفتاری که خود رائی گفته،چه سود ار شاد بوم یا آشفته؟ ترسان از آنم که قادر متعال در ازل چه گفته
پیر طریقت گوید: آه از قسمتی که پیش ازمن رفته،فغان از گفتاری که خود رائی گفته،چه سود ار شاد بوم یا آشفته؟ ترسان از آنم که قادر متعال در ازل چه گفته
منافقان که در زیر هدم و فشار عدل افتادند خویشتن را خود پسندیدند ونیک نامی برخود نهادند و مخلصان و صحابه رسول خدا را سفهاء خواندند خداوند به کرم خود نیابت بداشت وایشانرا جواب گفت که سفیهان نه ایشانند آری هر که خویشتن را نبود خداوی را بود هر کس فرمان بردار خدایست خدا به او پیوست
خداوند محمد راگفت تو دوست مائی پسندیده مائی تو را چه زیان که ایشان تو را نه پسندند تو را آن باید که منت به پسندم
دوست دوست پسند باید نه شهر پسند
دیدگاهها (0)
هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!
برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحثها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.
نیاز به حساب کاربری
برای ذخیره اشعار در گنجینه شخصی خود، لطفاً وارد حساب شوید.