ملاقاتی

آمد .

دستش به دستبند بود

از پشت میله ها ،

عریانی دستان من ندید

امّا

یک لحظه در تلاطم چشمان من نگریست

چیزی نگفت

رفت .

اکنون اشباح از میانه ی هر راه می خزند

خورشید

در پشت پلک های من اعدام می شود ...

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع