شمارهٔ ۱۱۳
در فطرت من گر گل و گر خار بود
در فطرت من گر گل و گر خار بود
اینجا سخن بیهده بسیار بود
حق میگویم که دوست با دوست رسد
من می دانم که یار با یار رسد
دیدگاهها (0)
هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!
برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحثها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.
نیاز به حساب کاربری
برای ذخیره اشعار در گنجینه شخصی خود، لطفاً وارد حساب شوید.