بخش۱۷

ز شب هراس مدار این هنوز آغاز است

بیا که پنجره رو به صبحدم باز است

چو آفتاب درخشان چه خوش درخشیدی

طلوع پاک تو در شب قرین اعجاز است

تو مهربانی خود را نثار من گردان

غلط اگر نکنم آفتاب فیاض است

ز ترکتاز حوادث دمی تغافل کرد

کبوتر دلم از آن به چنگ شهباز است

هزار بار مرا آزمودی و دیدی

«حمید» در ره ِ ایران هنوز جانباز است

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع