شمارهٔ ۶۰

بقای عمر در این خاکدان فانی نیست

جهان پر از غم و امید شادمانی نیست

گل مراد از این آب و گل چه میجوئی

که در ریاض جهان بوی کامرانی نیست

برای صحبت یاران مهربان کریم

خوش است عمر دریغا که جاودانی نیست

چو غنچه بسته دهن خون خور و مخند چو گل

که اعتماد بر این پنجروز فانی نیست

دوام عیش و بقا میوه ایست بس شیرین

ولی چه سود که در باغ زندگانی نیست

مرا تحمل جور زمانه هست ولیک

ز دوست طاقت دوری چنانکه دانی نیست

بیا و از سر جان خیز ورنه رو بنشین

که کار اهل وفا غیر جانفشانی نیست

بهار عمر بوقت خزان رسید حسین

دگر حلاوت نوباوه جوانی نیست

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع