شمارهٔ ۹۱

آن بی خردی که شوم چون زاغ افتد

از گلشن فیض، قسمتش داغ افتد

بر شاخ چو سنگ می زند رهگذری

گیرم که فتاد میوه، در باغ افتد

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع