قطعه شمارهٔ ۱۷
بر تو خوانم، زِ دفترِ اخلاق
بر تو خوانم، زِ دفترِ اخلاق
آیتی در وفا و در بخشش
هرکه بِخْراشَدَت جگر به جفا
همچو کانِ کریم، زَر بخشش
کم مباش از درختِ سایهفکن
هرکه سَنگَت زَنَد، ثمر بخشش
از صدف یاددار، نکتهی حِلم
هرکه بُرَّد سَرَت، گُهَر بخشش
دیدگاهها (0)
هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!
برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحثها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.
نیاز به حساب کاربری
برای ذخیره اشعار در گنجینه شخصی خود، لطفاً وارد حساب شوید.