شمارهٔ ۸۱۲

یار می آید و به استقبال

می روم دمبدم ز حال به حال

هر چه شد دلنشین عزیز بود

مردم چشم آینه است مثال

چون تصور کنم میانش را

هست باریکتر ز راه خیال

در گلستان ز شرم سرو قدش

می گذارد چو نخل موم نهال

تن به کاهش دهد چو بدر منیر

هر که باشد به فکر کسب کمال

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع