شمارهٔ ۱۴۴

مجلس گل گشته رنگین از نوای عندلیب

می‌فزاید جوش گلشن را صدای عندلیب

برگ گل لخت دل و آب و هوا اشکست و آه

بی‌تکلف تحفه‌ها دارم برای عندلیب

ما و او را عشق در یک آشیان پرورده است

هیچ کس چون من نباشد آشنای عندلیب

نالهٔ من بر سر کوی تو رنگین‌تر بود

در چمن فریادها دارد نوای عندلیب

گر فشاند دامن حسنش غباری بر چمن

بشکند رنگ از رخ معشوق های عندلیب

پُر مکدر گشته‌ای، جویا به گلشن رو دمی!‏

زنگ از دل می‌زداید ناله‌های عندلیب

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع