شمارهٔ ۱۵۰ - در جواب رشیدالدین وطواط

خدایگان افاضل رشید دولت و دین

جهان سروری و عالم هنرمندی

زبیم آنکه خداوند را ملال بود

دراز می نکنم شرح آرزومندی

ایا بلطف بفرزندیم پذیرفته

ببندگیم نبوده طمع که نپسندی

چه قدر و قیمت دارد رهی و مثل رهی

که یاد او کنی و خاطر اندروبندی

غریب نیست ز لطف تو گرتمام کنی

بنای بندگیم چون اساس افکندی

دل خلایق بر مهر خویش کردی جمع

نصیب فضلی کاندر جهان پراکندی

زاشتیاق تو بر من همه جهان گریند

چنانکه تو بهتر بر همه جهان خندی

ازین سپس بلقا کوش کاشتیاق رهی

ازان گذشت که یابد زنامه خرسندی

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع