بخش ۹۶ - مناجات در انتقال از قناعت به تواضع

ای به زندان غمت شاد همه

بند تو بنده و آزاد همه

روی در قبله احسان توییم

بندی و بنده فرمان توییم

سر ما افسر طاعت ز تو یافت

دل ما عز قناعت ز تو یافت

حرص ما بر تو ز حد بیرون است

هر چه گوییم ازان افزون است

زان گرفتار صنایع نشویم

کز تو جز هم به تو قانع نشویم

جامی از حرص و قناعت رسته

در رهت محمل طاعت بسته

بارش از راه به منزل برسان

رختش از موج به ساحل برسان

شعله در خرمن پندارش زن

سکه بر صفحه دینارش زن

زآتش عشق شراریش بده

بر در قرب قراریش بده

پشت کبرش که ندیده ست شکست

به لگدکوب تواضع کن پست

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع