بخش ۲۴ - اشارت به نفختین

چون شود نوبت جهان آخر

وز قیامت نشانه ها ظاهر

نشود یافت هیچ کس به جهان

کالله الله برآیدش به زبان

مر سرافیل را دهد دستور

حق تعالی که در دمد در صور

زان دمیدن خلایق عالم

همه میرند چون چراغ از دم

عمرها زیر گنبد دوار

نبود از جنس آدمی دیار

بار دیگر ز حق شود مأمور

که کند نفخ صور صاحب صور

در دمد در قوالب و ابدان

به یکی دم زدن هزاران جان

گرچه ابدان بود پراکنده

همچو آتش به دم شود زنده

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع