بخش ۱۳ - در بیان آنکه طمع را که از جمله آفات است با منقبت معدلت منافات است

هر که را دل به عدل شد مایل

طمع از مال خلق گو بگسل

طمع و عدل آتش و آبند

هر دو یکجا قرار کی یابند

چون بکوبد طمع در مسکن

عدل بیرون گریزد از روزن

از طمع چون بود گدا را ننگ

کی سزد شاه را به آن آهنگ

حیف باشد ز شاه فرخ فر

ظلم جویی پی زر و زیور

زیور شاه وصف شاهی بس

گو مده دل به زر و زیور کس

هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!

برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحث‌ها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.

ورود به حساب ثبت نام سریع