۷۹ - عارفی یک شب به هنگام دعا

***********

۱ - بذله: سخن خوش - نکته‌ای لطیف

۲ - کرام الکاتبین: دو فرشته‌ای که همیشه همراه انسان هستند و کارهای خوب و بد او را ثبت می‌کنند.

۳ - مهمل‌کاری: بیهوده‌کاری

۴ - آدمیّت: انسان بودن - انسانیّت - در این مصرع ، سکته‌ای وجود دارد که البته خارج از وزن نیست اما چون لغت « آدمیت » به مقصود شاعر نزدیکتر بود ، اینگونه سروده شد. این مصرع را می‌توان اینگونه هم خواند: درسی از انصاف تعلیمش دهند.

۵ - مَلَک: فرشته

۶ - تأدیب: ادب کردن - مجازاً به معنی تنبیه کردن

۷ - همانطور که باد از غربالِ مشبک می‌گذرد ، گوش برخی انسان‌ها ، کارآیی لازم برای نگهداشتن پند را ندارد و پند همچون باد از آن می‌گذرد.