مثنوی گرگ نامه
۵۲ - ای فلک ، نعمت به من ده بی حساب
***********
۱ - نوبتی: یک بار - یک مرتبه - باری
۲ - تفو: تُف ، در مقام تحقیر و سرزنش دربارۀ کسی میگویند . ز شیر شتر خوردن و سوسمار عرب را بجایی رسیدست کار که تاج کیانی کند آرزو تفو بر تو ای چرخ گردان ، تفو ( منسوب به فردوسی )
۳ - تیمار: غم - اندوه
غم و تیمار کسی را خوردن: غمخواری و دلسوزی کردن: هر که او انده و تیمار تو نگزیند تو به خیره چه خوری انده و تیمارش ( ناصرخسرو )
۴ - ریسمانِ آویخته ، هر چه بلندتر و ضخیمتر باشد ، وزن بیشتری خواهد داشت و قاعدتاً میتواند به دلیل ازدیاد وزنش ، باعث پاره شدن خود شود. لذا ضخامت ریسمان ، همیشه موجب استواری آن نیست.
ظلم بیش از اندازه هم میتواند ، موجبات طغیان مردم و نتیجتاً هلاکت ظالم را فراهم آورد.
دیدگاهها (0)
هنوز دیدگاهی برای این اثر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!
برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحثها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.
نیاز به حساب کاربری
برای ذخیره آثار در گنجینه شخصی خود، لطفاً وارد حساب شوید.