۴۵ - ابلهی را بچه در چاه اوفتاد
ابلهی را بچه در چاه اوفتاد
طبق ِ عادت ، کودکش را پند داد:
جان ِ بابا ، خود مرو جایی ، که من
تا روم از خانه برگیرم رَسَن ! (۱)
****
عادت اندر طبع ، نوعی علّت است (۲)
بس که کردار بشر از عادت است
او ز عاداتی که بسته پای او
تا گلو شد در گِـل دنیا فرو
او ز عادات بَـدَش ، جنّت نَـرَفت
علّت از سر رفتش و عادت نَـرَفت
***********
۱ - رسن: طناب
۲ - علت: دلیل - بیماری. در اینجا به معنای بیماری آمده است.
دیدگاهها (0)
هنوز دیدگاهی برای این شعر ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید!
برای ثبت دیدگاه و شرکت در بحثها، لطفاً وارد حساب کاربری خود شوید.
نیاز به حساب کاربری
برای ذخیره اشعار در گنجینه شخصی خود، لطفاً وارد حساب شوید.